تفاوت نفت و تینر

تفاوت نفت و تینر

حلال های نفتی به طور کلی توسط خواص فیزیکی خاص و با ترکیب شیمیایی تعریف و تفکیک می شوند. تفاوت نفت و تینر بسته به استفاده نهایی در نظر گرفته شده از آنها، محدوده جوش، رنگ، بو، محتوای معطر و گوگرد است. برخی از این خصوصیات به هم مرتبط هستند. به عنوان مثال، افزایش محتوای معطر اغلب باعث افزایش حلالیت می شود، اما بو را نیز افزایش می دهد.

تفاوت در نحوه ی تولید

نفت

راهنمای استفاده از تینر

  • تینر مایع قابل اشتعال، شفاف و بی رنگ است. ترکیبی از مواد شیمیایی است که به عنوان هیدروکربن های نفتی شناخته می شوند. نامگذاری حلال های هیدروکربن تولید شده به عنوان تقطیر در پالایش طبیعی نفت و مورد استفاده قرار می گیرد. به عنوان مثال در پوشش ها، رنگ ها و صنایع خشک تمیز، مبهم و گیج کننده است. بنابراین نام های تجاری ممکن است ترکیب را نشان ندهند. تینر جایگزین حلال معدنی است. یک تقطیر نفتی است که به طور معمول در محدوده ۱۵۰-۲۰۵ درجه سانتیگراد جوش می دهد. یکی از محصولات با معطر ۵٪ یا کمتر است. به عنوان یک حلال ارگانیک رایج در نقاشی و تزئین استفاده می شود. این نوع حلال ها بوی خفیف دارند، از نظر شیمیایی پایدار هستند و باعث ایجاد خوردگی نمی شوند.
  • نفت که به آن روغن خام نیز گفته می شود، یک سوخت فسیلی است. مانند زغال سنگ و گاز طبیعی ، از بقایای موجودات دریایی مانند گیاهان، جلبک ها و باکتری ها تشکیل شده است. با گذشت میلیون ها سال از گرما و فشار شدید، این بقایای آلی (فسیل) به مواد غنی از کربن تبدیل می شوند که به عنوان مواد اولیه سوخت و انواع زیادی از محصولات به آن اعتماد می شود. یک منبع غیر قابل تجدید است.

تفاوت تینر و نفت در کاربرد

  • تینر در رنگ ها، روکش ها، موم ها، لاک ها، چسب ها، جوهرهای چاپی و تونرهای فتوکپی مایع استفاده می شود. در صنعت نیز از آن به عنوان حلال برای تمیز کردن، پاکسازی و استخراج مواد استفاده می شود. در رنگ آمیزی معمولاً از تینر برای تمیز کردن برس یا رنگ های نازک استفاده می شود.
  • در صنعت از تینر برای تمیز کردن و دفع قطعات و ماشین آلات و و همچنین همراه با روغن برش به عنوان نخ برش و استفاده مجدد از روغن استفاده می شود. تینرها جایگزینی ارزان قیمت بر پایه روغن بجای ترپتین های گیاهی است. 
  • نفت، سوخت حمل و نقل را تأمین می کند، بخشی از بسیاری از مواد شیمیایی و داروها است و از آن برای تهیه وسایل حیاتی مانند دریچه های قلبی، لنزهای تماسی و باند استفاده می شود.

تفاوت تینر و نفت در رنگ، بو و سمیت

سه نوع اصلی تینر با توجه به فرآیندهای تولید

  1. تینر هیدرو سولفوره: که به طور کلی حاوی ۱۵-۲۵ درصد وزنی از ترکیبات معطر هستند، اما ممکن است حاوی ۴۵ درصد وزنی باشند.
  2. تینر سفید هیدرودولفوره شده : با حلال عصاره حاوی ۵-۵٪ وزنی ترکیبات معطرهستند.
  3. تینر هیدروژنه که در آن هیدروکربن های معطر به هیدروکربن های آلیسیلیک تبدیل شده اند و دارای محتوای معطر کمتر از ۱ درصد وزنی هستند.
  4. تفاوت رنگ در نفت و تینر به آسانی قابل مشاهده است.
  5. تینر یک ماده بی رنگ است، اما نفت مایعی غلیظ و افروختنی به‌رنگ قهوه‌ای سوخته یا سبز تیره یا سیاه است.
  6. تینر یک فراورده نفتی است، اما نفت کمی مضر تر از تینر است.
  7. تینر نسبت به نفت بوی کمتری دارد.

نقطه جوش و ذوب

  • تینر سرعت تبخیر و قدرت حلالیت بالا دارد. نقطه ی ذوب تینر منفی ۴۰ درجه ی سانتی گراد و نقطه ی جوش آن بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ درجه ی سانتی گراد است.
  • نقطه اشتعال نفت به مقدار مواد زود جوش آن مربوط است که می‌تواند از صفر الی ۲۰۰درجه سانتیگراد باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فارسی